in de supermarkt van huacho beginnen de vriendelijke josé en zijn vrouw een praatje met ons. een exelente oefening in spaans voor mij. ze nodigen ons uit in hun huis, als we de volgende dag nog zouden vastzitten wegens de staking. het wordt een gastvrije ontvangst met volledige maaltijd. monchi, hun dochter, vindt het heerlijk om haar kamer en speelgoed te tonen aan j. en t.
gr. hilde
vanmorgen krijgen we te horen dat de staking nog een ganse dag voortduurt. we zoeken ons een ander hotel en proberen van hieruit caral te bezoeken. het lukt. een vriendelijke taxi chauffeur is bereid de trip heen en terug te maken. hij kan de wegblokkades op de panamericana highway omzeilen en neemt een hobbelige offroad piste van ongeveer 30 km. het landschap verandert in een bergachtige droge steenwoestijn afgewisseld met metershoge goudkleurige zandduinen. door de grijze laaghangende wolken heerst er een bizarre sfeer. we moeten stoppen bij een barriere, waar de auto gedesinfecteerd wordt omdat we door gebied gaan rijden met ontelbare kippenkwekerijen. woestijnkippen??? raar idee! water voor de dieren wordt in grote tankwagens aangevoerd. de rit duurt 1 u. terwijl wij een geleide rondtour nemen tussen de afgeplatte 5000 jaar oude piramides, wacht hij op ons.
terug in huacho laten we ons aan de zee afzetten. de oceaan is verschrikkelijk wild, zulke grote overslaande golven ken ik enkel vanop tv. sommige golven lopen zelfs onder enkele kermisattracties door, die op het strand staan opgesteld, ik denk niet dat dat de bedoeling is.
vertrokken deze ochtend probleemloos met oude mercedes bus vanuit stadsdeel Victoria in richting Barranca (ticket 4 usd). het duurde zeker twee uur tot dat wij effectiv uit lima uit waren. de verkeer lijkt hopeloos. stop en go de hele tijd met bijtende uitlaat geur.
met iedere km worden huisen armsaliger. veel rommel en afval waar je ook kijkt. alles is kurkdroog en stoffig. wenig kleur. toch hier en daar een brigade die opruimt. wij komen ook aan gevangenissen langs en zien arbeiders en hun bewakers met machinengeweren.
tim is blij met de mini tv in de bus. wel is het genre afwisselnd horror en shooting aliens films. de chauffeur heeft daarnast luide salsa achtige musiek opgezet. tijd voor mijn oordoppen!
in huacho willen wij de bus wisselen voor de laatzte 50km. als verrassing krijgen wij te horen dat de nationale weg afgesloten is wegens een staking. mss ook twee dagen. mmmh, erstmal iets eten...en een fles inca cola (wel mijn laatzte). dan beslist om hier te blijven, ook al is deze stad niet in onze reisgids vermeld.
er kwam een beetje het gevoel van onze eerste fiets reis in ons op - gestrand in the middle of nowhere en nu?
maar naar korte tijd hebben wij een sort verlaten mini resort hotel gevonden. zijn nu de enigen gasten hier. hoe kan ook..het is winter!
soenke
mijn rugzak is gelukkig aangekomen. wel laat en met een gaat in de zijkant. er is zelf iets gebroken van binnen.
gisteren hadden we een 'slow day'. dus langzaam begonnen. het was de hele dag grijs. moon dance :-) met janne geoefend. dan door miraflores gewandelt. letterlijk iedere taxi toetert op ons. Lima is een grote stad. 10 mil mensen een toch is het opmerkelijk zuiver en iedereen toet zijn best om het leefbaar te houden.. ik denk aan andere steden bv in Pakistan die in die opzicht heel anders waren. geen open rioliering of geuren. alles is top in orde.
de mensen zijn ook zeer aangenaam. altijd vriendelijk, niet opdringerig, zelf niet op de inca markt.
ons hotel is dicht gelegen aan de cliffs van miraflores direct aan de pacific. eigentlijk een beetje eng aangezien het alleen maar uit opgehoopt sand en grind
bestaat. met de eerste aardbeven en tsunami zullen die hooghuizen zeker weg zijn...
vandag trekken wij verder richting noorden..
rugzak is aangekomen dus kunnen weer foto's plaatsen. bezochten huaca pucllana, mercada artesanal, centrum van de wijk miraflores en ondanks dat de zon het vandaag liet afweten, wilden j en t toch nog naar het stenen strand waar enkele surfers de koude golven trotseerden. morgenvroeg vertrekken we met de bus naar het noorden, naar caral, ruines van de oudste civilisatie van z.- amerika. gr. hilde
gisteren hebben wij een uitstap naar het noordelijke stadsdeel Rimac gemaakt. terwijl miraflores aan de zee zeer modern en westers is, zien we nu voor eerste het echte Lima... de kids vinden het best spannend. alles is anders.
we bezoeken de familie van ons buren in belgie. ze zijn zeer gastvrij en toonen ons het huis en omgeving. de algemene zekerheid lijkt een probleem. huisen zijn standard afgesloten met hoge eiserne afsluitingen en iedere quartier heeft zijn straat poorten met guards. overvallen blijken regelmatig te geburen. bij ons in miraflores komen daar ook nog electro schokdraden en cameras bij. plus de constante alarmen die dag en nacht afgaan. toch voelen wij ons zeker. de gsm was ondertussen platt gevallen omdat alle opladers in de rugzak van mij zaten... en die was nog in miami. fotos folgen dus nog.
in namiddag hebben wij het oude mooie stadsgedeelte bezoekt. lekker geeten. ceviche, het traditionele visgerecht (rauw vis in limoen marinade). nog geen klachten van de buik. integendeel alles smaakt lekker. ook de mata coca tee :-)
ochtends is er meestal mist. de temperaturen schommelen rond 20 graden. het tijdsverschil laat ons iedere nacht om drie uur wakker worden.. maar langzaam passen wij ons aan.
valt nog de blonde haare van janne en tim te vermelden... ze hebben al heel wat fotos van zich laten maken.
We zijn vandaag om 7uur opgestaanom naar een familie te gaan
We gingen wat eten en daarna kregen we een rondleiding door het huis ze maakten daar munten,honing,een kader van een schilderij...
en ik heb voor het eerst een kolibrie gezien dat was echt mooi
we gingen ook de stad bezoeken zoals het echte leven het is altijd heel druk op de weg en het stinkt van de uitlaatgassen van de auto's
en bij de rodelichten is een aftellertje bv als het rood licht is voor de auto's dan kan je zien hoeveel tijd je nog hebt om over te steken dat is best wel handig.
